നിൻ ഉടൽത്തടങ്ങളിൽ പ്രണയദാഹത്താൽ
ഞാൻ ആത്മനൃത്തം ആടിയ നേരം...
രക്തസിരകളിൽ കനലുകൾ പാടിയ-
രതിലയ താലങ്ങൾ പൂത്തു നിന്നു...
എൻ പെണ്ണേ... നിൻ മേനിയിൽ പടരുമ്പോൾ-
ഞാനൊരു സ്വർണ്ണപ്രവാഹമായി!
അഗ്നിശിലകൾ നഗ്നമായ് മാറുമ്പോൾ
അമൃതു നുണയുന്ന വസന്തരാത്രി...
കാമദേവൻ തന്റെ കരിമ്പു വില്ലാലെ-
കരളിൽ മുറിവുകൾ തീർത്ത വേള...
നീ എന്നിലാളുന്ന തീനാളം പോലെ-
നിർവൃതി നൽകി പുണർന്നു നിന്നു!
പിച്ചിച്ചീന്തുമീ ശൃംഗാര വീഥിയിൽ
നാം പങ്കിട്ടതൊരു ദിവ്യഗീതം...
അധരങ്ങൾ ഉടലിൽ കവിതയെഴുതുമ്പോൾ
അപൂർവ്വമാം രാഗങ്ങൾ പെയ്തിറങ്ങി...
മരണമില്ലാത്തൊരാ അനുഭൂതിയായ് നീ-
എൻ മജ്ജയും മാംസവും കവർന്നു പോയി!
ഡിസംബർ/29/2024

Comments
Post a Comment