കണിമഞ്ഞൾ വിരിയുന്ന പുലർവേളയിൽ
കണ്ണനെക്കാൾ മുൻപേ ഞാൻ കണ്ടത് നിന്നെയാണ്...
കൊന്നപ്പൂക്കളുടെ സ്വർണ്ണശോഭയല്ല,
നിന്റെ മിഴികളിലെ തിളക്കമായിരുന്നു എന്റെ കണി!
ഒരു വിഷുപ്പക്ഷി പാടുന്ന അനുരാഗം പോലെ
നീയെന്റെ കാതിൽ മെല്ലെ മന്ത്രിക്കുമ്പോൾ,
കൈനീട്ടമായ് നീ നൽകിയ ഒരായിരം ചുംബനങ്ങൾ-
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വസന്തം വിരിയിച്ചു.
നമ്മുടെ പ്രണയം പൂത്തിരി കത്തുന്ന പോലെ
ഇരുളിലും പ്രഭ പരത്തി വിരിയട്ടെ...
മത്താപ്പൂവിനേക്കാൾ മനോഹരമായ നിന്റെ ചിരിയിൽ
ഞാൻ ഇന്നും ഒരായിരം സ്വപ്നങ്ങൾ കണി കാണുന്നു.
പൂത്തുലഞ്ഞ ഈ കൊന്നമരത്തണലിൽ
നിന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ,
ഈ വിഷുപ്പുലരിക്ക് പ്രണയത്തിന്റെ-
മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്ന ഗന്ധമാണ്!
ഏപ്രിൽ/15/2026

Comments
Post a Comment