സൂര്യൻ മണ്ണിൽ അഗ്നി പടർത്തുന്ന ഈ ഉഷ്ണകാലത്ത്,
നീയെനിക്ക് പെയ്തുതോരാത്തൊരു വേനൽമഴയാണ്...
വരണ്ടുണങ്ങിയ എന്റെ ഹൃദയവീഥികളിൽ
നിന്റെ പ്രണയം ഒരു നനുത്ത തണുപ്പായി പടരുന്നു.
തണൽ തേടി അലയുന്ന വേഴാമ്പലിനെപ്പോലെ,
നിന്റെ സാമീപ്യത്തിന്റെ കുളിർമയ്ക്കായ് ഞാൻ ദാഹിക്കുന്നു,
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന ഈ കാറ്റിലും നിന്റെ ഓർമ്മകൾ-
ഒരു ചന്ദനഗന്ധം പോലെ എന്നെ പൊതിയുന്നു.
വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകളായി പൊഴിയുമ്പോഴും
നിന്നിലേക്ക് ചേരാനുള്ള തപസ്സിലാണ് ഞാൻ.
പുറത്തെ ഉഷ്ണത്തേക്കാൾ തീവ്രമായി
നിന്നോടുള്ള അനുരാഗം എന്നിൽ എരിഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു.
വസന്തം കൊഴിഞ്ഞുപോയ ഈ മരത്തണലിൽ,
നമ്മുടെ പ്രണയം മാത്രം ഒരു മരുപ്പച്ചയായ് വിരിയുന്നു,
ഈ വേനലൊടുവിൽ നീ പെയ്യാതിരിക്കില്ലെന്ന്-
എന്റെ ഉള്ളിലെ മണ്ണ് മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു!
ജൂലൈ/31/2025

Comments
Post a Comment