ആകാശക്കൊമ്പിലെ വെള്ളിപ്പൂവായി
നിലാവിന്ന് ചിരിച്ചു നിൽക്കുന്നു,
നിന്റെ ഓർമ്മകൾ എന്റെ ഉള്ളിൽ
പെയ്തു തുടങ്ങുന്നതു പോലെ!
ഇരുളിൽ മറഞ്ഞ വഴികളിലെല്ലാം
ഈ നിലാവൊളി വീണു കിടപ്പുണ്ട്.
നീ തന്ന സ്നേഹത്തിന്റെ
അതേ മധുരമുള്ള തണുപ്പോടെ.
നക്ഷത്രക്കൂട്ടങ്ങൾക്കിടയിൽ നോക്കി
നാം പണ്ട് പങ്കുവെച്ച സ്വപ്നങ്ങൾ,
ഈ വെണ്ണിലാവിലൊഴുകി നടക്കുന്നു,
ഒരു തീരവും തേടാത്ത തോണി പോലെ.
മഞ്ഞു പെയ്യുന്ന ഈ യാമത്തിൽ,
നിന്റെ ശ്വാസത്തിന്റെ ചൂടറിയാൻ
ഞാൻ നിലാവിനെ പുതച്ചു നിൽക്കുന്നു.
നമ്മുടെ പ്രണയം പോലെ പവിത്രമായ
ഈ വെള്ളി വെളിച്ചത്തിൽ!
നവംബർ/04/2023

Comments
Post a Comment